Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Αλλάζουν οι άνθρωποι;;;



ή μονο οι διαθέσεις τους ;;  κι εμεις τοτε πως λειτουργούμε;;; μμμ.. μάλλον ως γευσιγνώστες της ζωής  που δοκιμάζοντας από το αποσταγμα της αντίληψής μας  συμπεραίνουμε ανάλογα ...πάντα όμως  με την έπαρση ενος ειδήμονα !  έτσι παίρνουν τη σκυτάλη αλλοτε οι επαινοι κι άλλοτε οι αφορισμοί ..

Ηδονή και καταδικη!

σ΄αυτή τη μέρα που γκρίζαρε το θολό μου τοπίο
στέκει ένας ουρανός 
αλύτρωτη ελπίδα .
Μια υπόσχεση που δε θα τηρηθεί 
μα δοθηκε
έτσι για να γλυκαίνει τα απόνερα
της σκέψης.
Σε παρελθόντα χρόνο λέξεις, 
να μουδιάζει το μυαλό
να πάλλεται ο μυς στο στήθος.
Πορεία νοσταλγίας ..
Πορεία  ορίων..
Πορεία  αστοχίας..

Σ΄αυτή τη μέρα που η νύχτα θα βρει
με σκιές να τυλίξει
η απουσία μου ηχηρή. 
Η βέβηλη σιωπή μου 
όμοια απειλή.

Όμοια με ..μένα...